எம் தேசம்

இரத்தத்தில் தோய்ந்த
என் சொந்தங்களுக்காக
காகிதம் எடுத்து
கவிதை தொடுத்தேன்

இரத்த சூட்டில்
கொதித்து எழுந்தேன்
பேனா முனையில்
தீப்பொறி தீட்டினேன்

கொத்துக் கொத்தாய்
உடல்கள் அங்கே
இரத்த வெள்ளத்தில்
அடித்துச் செல்கிறது

கொன்று குவித்த எம்
இனத்தின் பிண்டங்களை
தின்று தீர்த்தது
இனவெறி அரசு

எஞ்சியிருக்கும் என்
இனிய சொந்தங்களை
வாஞ்சையோடு வாழவைக்க
விஞ்சி நிற்கிறேன்

அஞ்சி வாழ்ந்த
வாழ்வை விட்டு
நெஞ்சு நிமிர்ந்து
சொல்லுங்கள் தமிழனென்று

என்னை பெற்ற தாய் மண்ணே
உன் மார்பில் தவழ்ந்த குழந்தை நானம்மா
நான் உடல்கொண்ட நாளிலிருந்து
உயிர் வைத்தது உன்னிலம்மா

உன் நேசக்கற்று என்மேல்
வீசையில் நான் சலசலத்து
ஓடுகிறேன் தேனான
 என் தமிழருவியில் 


அன்புச்செல்வன்